Doktryna Monroe

Doktryna Monroe (doktryna Monroe’a lub doktryna Monroe’go) –  jej autorem był sekretarz stanu Johna Quincy Adams, którą w 1823 r. przedstawił prezydent James Monroe.

Głosiła, iż kontynent amerykański nie może podlegać dalszej kolonizacji ani ekspansji politycznej ze strony Europy, w zamian zaś zapowiadała, że Stany Zjednoczone nie będą ingerowały w sprawy państw europejskich i ich kolonii (Ameryka dla Amerykanów). Doktryna ta stała się fundamentem amerykańskiej polityki izolacjonizmu.

James Monroe przedstawił w swym dorocznym orędziu do Kongresu zasady polityki zagranicznej Stanów Zjednoczonych. Brzmiały one następująco:

1. Kontynenty amerykańskie nie mogą być obecnie ani w przyszłości obiektem kolonizacji.

2. Stany Zjednoczone sprzeciwiają się jakimkolwiek próbom restauracji europejskich, niedemokratycznych systemów monarchicznych w Ameryce.

3. Stany Zjednoczone odżegnują się od jakiekolwiek ingerencji w wewnętrzne sprawy państw europejskich.

4. Stany Zjednoczone nie będą ingerować w problemy kolonii europejskich (np. Kanady).

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *