Krwawodziób

Ptak średniej wielkości o szarobrązowym upierzeniu, długich, czerwonych nogach i dość długim, czerwonym u nasady dziobie, od którego pochodzi nazwa; jest łatwy do oznaczenia. Młode ptaki są po­dobne do dorosłych, jednak nie ma­ją wyraźnej czerwieni na dziobie. W zimie upierzenie jest niemal jed­nolicie szare. W locie widać biały tylny brzeg skrzydeł, którego nie mają inne gatunki, nad ogonem z gęstymi prążkami ciągnie się aż po grzbiet biały klin. Głos: fletowe ?tuiit”, podczas toków często po­wtarzane, a także spokojne ?tiui- -dui-dui”. Dł. 28 cm, siąg 48 cm.

Częsty i typo­wy ptak lęgowy na błotach, mo­krych łąkach, w pobliżu wałów, na wydmach i obrzeżach płycizn. W kwietniu-maju i od lipca do września wypoczywa na wybrze­żu dużo ptaków gniazdujących na północy. Krwawodzioby gniazdują­ce u nas przylatują często już w marcu. Również zimą można spotkać na płyciznach nieliczne krwawodzioby, które przyleciały z Islandii.

Żałosny głos fle­towy przyczynia się w dużej mie­rze do kształtowania nastroju na naszych wybrzeżach. Większość par zakłada gniazda w miejscach porośniętych trawą. Samica znosi 4 kuliste, szare jaja z ciemnymi plamkami do dołka w ziemi. Są one prawie niewidoczne, ponieważ rodzice robią nad nimi daszek z otaczających gniazdo źdźbeł tra­wy. Wysiadują oboje rodzice w cią­gu 22-25 dni. Krwawodziób ma je­den lęg w roku. Pisklęta są zagniazdownikami i zaraz po wyklu­ciu rodzice wiodą je na wilgotne tereny, obfitujące w pokarm. Poży­wieniem krwawodziobów są owa­dy, robaki i mięczaki.

Krwawodziób

Krwawodziób

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *